گروه پژوهشی مطالعات ازدواج و طلاق سنجش، ارزیابی و مداخلات زوج‌درمانی 2 پیاپی 5 1404 08 01 Developing a Psychological Capital Model of Marital Adjustment with the Mediating Role of Self-Compassion among Women and Men in Tehran تدوین الگوی سرمایه روان‌شناختی با میانجی‌گری شفقت به خود در سازگاری زناشویی زنان و مردان شهر تهران 1 22 FA زهره تقی زاده شول گروه روان شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران مالک میر هاشمی گروه روان شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران نسرین باقری گروه روان شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران Journal Article 1404/05/06 <p>This study aimed to develop and test a structural model of marital adjustment based on the components of psychological capital, with self-compassion as a mediating variable among married women and men in Tehran. This applied, descriptive-correlational study employed structural equation modeling. The statistical population consisted of married individuals attending neighborhood community centers in Tehran, from whom 276 participants were selected through multistage random sampling. Data were collected using the Luthans Psychological Capital Questionnaire, Neff’s Self-Compassion Scale, and Spanier’s Dyadic Adjustment Scale. Path analysis was conducted in AMOS to examine the direct and indirect relationships among psychological capital components, self-compassion, and marital adjustment and to evaluate the mediating role of self-compassion. The proposed model explained 44% of the variance in marital adjustment and 71% of the variance in self-compassion. Self-efficacy had a significant direct effect on marital adjustment (β=0.167, p=0.001), and hope also exerted a significant direct effect on marital adjustment (β=0.227, p&lt;0.001). The direct effects of optimism and resilience on marital adjustment were not statistically significant. However, the indirect effects of self-efficacy, hope, optimism, and resilience on marital adjustment through self-compassion were significant. Accordingly, self-compassion partially mediated the relationships of self-efficacy and hope with marital adjustment. In contrast, the effects of optimism and resilience on marital adjustment were supported only through the indirect pathway involving self-compassion. Psychological capital, particularly hope and self-efficacy, may enhance marital adjustment both directly and indirectly by strengthening self-compassion. Couple-based educational and counseling interventions designed to develop positive psychological resources and self-compassion may therefore contribute to improved marital functioning and relationship quality.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف تدوین و آزمون الگوی ساختاری سازگاری زناشویی بر اساس مؤلفه‌های سرمایه روان‌شناختی با میانجی‌گری شفقت به خود در زنان و مردان متأهل شهر تهران انجام شد. این پژوهش کاربردی، توصیفی و از نوع همبستگی مبتنی بر مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل زنان و مردان متأهل مراجعه‌کننده به سراهای محله شهر تهران بود که از میان آنان 276 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی چندمرحله‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه سرمایه روان‌شناختی لوتانز، مقیاس شفقت به خود نف و مقیاس سازگاری دو‌نفره اسپانیر گردآوری شد. برای بررسی روابط مستقیم و غیرمستقیم میان متغیرها و آزمون نقش میانجی شفقت به خود، از تحلیل مسیر و نرم‌افزار AMOS استفاده شد. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که الگوی پیشنهادی قادر به تبیین 44 درصد از واریانس سازگاری زناشویی و 71 درصد از واریانس شفقت به خود بود. اثر مستقیم خودکارآمدی بر سازگاری زناشویی معنادار بود (β=0.167، p=0.001) و اثر مستقیم امید نیز بر سازگاری زناشویی معنادار به دست آمد (β=0.227، p&lt;0.001). اثر مستقیم خوش‌بینی و تاب‌آوری بر سازگاری زناشویی معنادار نبود. همچنین، اثرات غیرمستقیم خودکارآمدی، امید، خوش‌بینی و تاب‌آوری بر سازگاری زناشویی از طریق شفقت به خود معنادار بود. بنابراین، شفقت به خود در روابط خودکارآمدی و امید با سازگاری زناشویی نقش میانجی جزئی داشت، درحالی‌که اثر خوش‌بینی و تاب‌آوری بر سازگاری زناشویی صرفاً از مسیر غیرمستقیم و با واسطه شفقت به خود تأیید شد. سرمایه روان‌شناختی، به‌ویژه امید و خودکارآمدی، می‌تواند به‌صورت مستقیم و از طریق تقویت شفقت به خود، سازگاری زناشویی را افزایش دهد؛ ازاین‌رو، طراحی مداخلات زوج‌محور مبتنی بر توسعه منابع روان‌شناختی مثبت و خودشفقت‌ورزی می‌تواند در بهبود کیفیت روابط زناشویی مؤثر باشد.</p> https://www.jctaei.com/index.php/jctaei/article/download/86/78