گروه پژوهشی مطالعات ازدواج و طلاق سنجش، ارزیابی و مداخلات زوج‌درمانی 3 پیاپی 9 2026 04 20 A Qualitative Analysis of Couples’ Experiences of Intrusive Parental Involvement in Marital Life تحلیل کیفی تجربه زوج‌ها از حضور والدین مداخله‌گر در زندگی زناشویی 1 12 FA الهه کریمی‌نژاد گروه مشاوره زوج و خانواده، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2026 03 02 <p>This study aimed to explore the lived experiences of couples in Tehran regarding intrusive parental involvement in marital life and to identify its consequences for boundaries, intimacy, decision-making, and dyadic interaction. This qualitative study was conducted using thematic analysis. The participants included 24 individuals, namely 12 married couples living in Tehran, who reported direct and recurrent experiences of interference by their own parents or parents-in-law in their marital relationship. Participants were selected through purposive sampling with maximum variation in age, duration of marriage, education, and type of parental interference. Sampling continued until theoretical saturation was reached. Data were collected through in-depth semi-structured interviews. Each interview lasted between 50 and 80 minutes and was audio-recorded with informed consent, transcribed verbatim, and analyzed using NVivo software. Data analysis followed the stages of thematic analysis, including familiarization with the data, initial coding, theme development, theme review, theme definition, and final reporting. To enhance trustworthiness, member checking, peer review, analytical memoing, and an audit trail were used. Analysis of the interviews led to the identification of five main categories: permeable boundaries and weakening of the marital subsystem, triangulation and transfer of marital conflict to families of origin, erosion of autonomy and joint decision-making, decline of intimacy and emotional security, and efforts to rebuild boundaries and relational independence. Participants described parental interference through repeated advice, financial and parenting control, judgment of marital roles, comparison with family norms, and direct involvement in couple conflicts. The main consequences included reduced couple unity, distrust, hidden coalitions, defensive silence, accumulated anger, and emotional distance. Intrusive parental involvement becomes harmful when marital boundaries are unclear, spouses lack a shared position toward family pressure, and loyalty to the family of origin overrides commitment to the marital relationship. The findings emphasize the need for boundary-setting education, couple communication training, differentiation from the family of origin, and specialized couple therapy for intergenerational marital conflicts.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف واکاوی تجربه زیسته زوج‌های ساکن تهران از حضور والدین مداخله‌گر در زندگی زناشویی و شناسایی پیامدهای آن بر مرزبندی، صمیمیت، تصمیم‌گیری و کیفیت تعاملات زوجی انجام شد. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش تحلیل تماتیک انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل ۲۴ نفر، یعنی ۱۲ زوج متأهل ساکن شهر تهران، بودند که تجربه مستقیم و تکرارشونده دخالت والدین خود یا والدین همسر را در زندگی زناشویی گزارش کرده بودند. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند و با رعایت تنوع در سن، مدت ازدواج، سطح تحصیلات و نوع دخالت خانوادگی انجام شد و فرایند جذب مشارکت‌کنندگان تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق گردآوری شدند. هر مصاحبه بین ۵۰ تا ۸۰ دقیقه به طول انجامید و با رضایت آگاهانه مشارکت‌کنندگان ضبط و سپس واژه‌به‌واژه پیاده‌سازی شد. تحلیل داده‌ها بر اساس مراحل تحلیل تماتیک و با کمک نرم‌افزار NVivo انجام گرفت. برای افزایش اعتمادپذیری یافته‌ها از بازبینی مشارکت‌کنندگان، بررسی همتای پژوهشی، یادداشت‌گذاری تحلیلی و ثبت مسیر تصمیم‌گیری استفاده شد. تحلیل مصاحبه‌ها به استخراج پنج مقوله اصلی منجر شد: مرزهای نفوذپذیر و تضعیف زیرمنظومه زوجی، مثلث‌سازی و انتقال تعارض زوجی به خانواده‌ها، تضعیف خودمختاری و تصمیم‌گیری مشترک، فرسایش صمیمیت و امنیت هیجانی، و تلاش برای بازسازی مرزها و استقلال رابطه. مشارکت‌کنندگان دخالت والدین را در قالب اظهارنظرهای مکرر، کنترل تصمیم‌های مالی و فرزندپروری، داوری درباره نقش‌های همسری، مقایسه زوج با الگوهای خانوادگی، و ورود مستقیم به تعارض‌های زوجی توصیف کردند. پیامدهای اصلی این مداخلات شامل کاهش احساس اتحاد زوجی، افزایش بی‌اعتمادی، شکل‌گیری ائتلاف‌های پنهان، سکوت دفاعی، خشم انباشته، و فاصله عاطفی بود. حضور والدین مداخله‌گر زمانی به مسئله‌ای آسیب‌زا تبدیل می‌شود که مرزهای زوجی شفاف نباشد، همسران در برابر فشار خانواده مبدأ موضع مشترک نداشته باشند و وفاداری به خانواده اصلی بر تعهد به رابطه زناشویی غلبه کند. نتایج بر ضرورت آموزش مرزبندی سالم، گفت‌وگوی زوجی، تمایزیافتگی از خانواده مبدأ و مداخله تخصصی زوج‌درمانگران در تعارض‌های بین‌نسلی تأکید دارد.</p> https://www.jctaei.com/index.php/jctaei/article/download/71/72