گروه پژوهشی مطالعات ازدواج و طلاق سنجش، ارزیابی و مداخلات زوج‌درمانی 2 پیاپی 8 2026 02 20 A Qualitative Study of Men’s Experiences of Emotional Rejection in Marital Relationships مطالعه کیفی تجربه مردان از طرد هیجانی در روابط زناشویی 1 11 FA فرزاد کریمی‌پور گروه روان‌شناسی بالینی، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران Journal Article 2026 12 29 <p>This study aimed to explore married men’s lived experiences of emotional rejection in marital relationships and to identify the meanings, consequences, and coping strategies associated with this experience. This qualitative study was conducted using thematic analysis. Participants were 18 married men living in Tehran who were selected through purposive sampling based on their self-reported experience of emotional rejection in marriage. Data were collected through in-depth semi-structured interviews, and sampling continued until theoretical saturation was achieved. Each interview lasted between 45 and 75 minutes, was audio-recorded with consent, and transcribed verbatim. Data were analyzed using NVivo software following the main phases of thematic analysis: familiarization with the data, initial coding, searching for themes, reviewing themes, defining and naming themes, and producing the final report. To enhance trustworthiness, member checking, peer debriefing, audit trail documentation, and thick contextual description were used. Data analysis led to the identification of four main categories: “emotional invisibility in the relationship,” “masculine shame and self-censorship of emotional needs,” “the cycle of silent protest and gradual withdrawal,” and “psychological, sexual, and relational consequences of emotional rejection.” Participants described emotional rejection not merely as the absence of explicit affection, but as a repeated experience of being unseen, not being taken seriously, having emotional vulnerability ignored, and gradually losing emotional safety within the marital bond. Emotional rejection in married men’s experiences is a multilayered phenomenon shaped by the intersection of intimacy needs, masculine norms, couple communication patterns, and perceived partner responsiveness. The findings suggest that couple therapy interventions should move beyond communication-skills training and focus on validating men’s emotional needs, reducing shame around vulnerability, and reconstructing cycles of emotional responsiveness.</p> <p>هدف پژوهش حاضر واکاوی تجربه زیسته مردان متأهل از طرد هیجانی در روابط زناشویی و شناسایی معانی، پیامدها و راهبردهای آنان در مواجهه با این تجربه بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل ۱۸ مرد متأهل ساکن شهر تهران بودند که به‌صورت هدفمند و بر اساس معیار تجربه ادراک‌شده طرد هیجانی در رابطه زناشویی انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق گردآوری شد و فرایند نمونه‌گیری تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. هر مصاحبه بین ۴۵ تا ۷۵ دقیقه به طول انجامید و پس از ضبط، واژه‌به‌واژه پیاده‌سازی شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار NVivo و بر اساس مراحل تحلیل مضمون شامل آشنایی با داده‌ها، کدگذاری اولیه، جست‌وجوی مضامین، بازبینی مضامین، تعریف و نام‌گذاری مضامین و گزارش نهایی انجام گرفت. برای افزایش اعتبار یافته‌ها از بازبینی مشارکت‌کنندگان، بازبینی همتایان، ثبت مسیر تصمیم‌گیری پژوهش و توصیف غنی زمینه استفاده شد. تحلیل داده‌ها به استخراج چهار مقوله اصلی انجامید: «نامرئی‌شدن عاطفی در رابطه»، «شرم مردانه و خودسانسوری نیازهای هیجانی»، «چرخه اعتراض خاموش و کناره‌گیری تدریجی» و «پیامدهای روانی، جنسی و ارتباطی طرد هیجانی». مشارکت‌کنندگان طرد هیجانی را نه صرفاً فقدان محبت آشکار، بلکه تجربه تکرارشونده دیده‌نشدن، جدی گرفته‌نشدن، بی‌پاسخ‌ماندن آسیب‌پذیری و کاهش تدریجی امنیت عاطفی توصیف کردند. طرد هیجانی در تجربه مردان متأهل پدیده‌ای چندلایه است که در تقاطع نیاز به صمیمیت، هنجارهای مردانگی، الگوهای ارتباطی زوجین و کیفیت پاسخ‌گویی عاطفی همسر شکل می‌گیرد. یافته‌ها نشان می‌دهد که مداخله‌های زوج‌درمانی باید علاوه بر آموزش مهارت‌های ارتباطی، بر اعتباربخشی به نیازهای هیجانی مردان، کاهش شرم از آسیب‌پذیری و بازسازی چرخه‌های پاسخ‌گویی عاطفی تمرکز کنند.</p> https://www.jctaei.com/index.php/jctaei/article/download/51/53