گروه پژوهشی مطالعات ازدواج و طلاق سنجش، ارزیابی و مداخلات زوج‌درمانی 2 پیاپی 5 2025 07 23 The Role of Emotional Self-Disclosure in Strengthening the Marital Bond نقش خودافشایی هیجانی در تحکیم پیوند زناشویی 1 8 EN محمدحسین کریمی گروه روان‌شناسی بالینی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2025 05 22 <p>This study aimed to explain the role of emotional self-disclosure in enhancing intimacy, satisfaction, and stability in marital relationships. This qualitative review study employed thematic analysis of the relevant literature. Following a systematic search of scientific databases and application of inclusion criteria, 14 eligible articles were selected and analyzed using NVivo software version 14. Data were coded through open, axial, and selective coding procedures, and analysis continued until theoretical saturation was achieved. Results indicated that emotional self-disclosure operates at three interrelated levels: psychological, relational, and contextual. Psychologically, it promotes emotional regulation, psychological security, and individual well-being; relationally, it enhances intimacy, trust, constructive conflict resolution, and marital commitment; and contextually, it is shaped by attachment style, communication skills, family emotional climate, and cultural beliefs. Together, these dimensions play a central role in strengthening marital bonds. Emotional self-disclosure is a fundamental mechanism for marital health and relationship stability, and its development should be considered a core target of couple therapy and family-focused interventions.</p> <p>این پژوهش با هدف تبیین نقش خودافشایی هیجانی در تقویت صمیمیت، رضایت و پایداری روابط زناشویی انجام شد. پژوهش حاضر یک مطالعه مروری کیفی با رویکرد تحلیل مضمون بود که از طریق مرور نظام‌مند ادبیات پژوهشی مرتبط انجام گرفت. پس از جست‌وجوی منابع معتبر علمی و اعمال معیارهای ورود و خروج، ۱۴ مقاله واجد شرایط انتخاب و با استفاده از نرم‌افزار NVivo نسخه ۱۴ تحلیل شدند. داده‌ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل گردید و فرایند تحلیل تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. نتایج نشان داد خودافشایی هیجانی در سه سطح روان‌شناختی، ارتباطی و بافتی عمل می‌کند. در سطح روان‌شناختی موجب تنظیم هیجان، افزایش امنیت روانی و بهزیستی فردی می‌شود؛ در سطح ارتباطی به تعمیق صمیمیت، افزایش اعتماد، بهبود حل تعارض و تقویت تعهد زناشویی می‌انجامد؛ و در سطح بافتی تحت تأثیر عواملی چون سبک دلبستگی، مهارت‌های ارتباطی، فضای هیجانی خانواده و باورهای فرهنگی شکل می‌گیرد. این مؤلفه‌ها در کنار یکدیگر نقش تعیین‌کننده‌ای در تحکیم پیوند زناشویی ایفا می‌کنند. خودافشایی هیجانی سازوکاری بنیادین در سلامت روان زوجین و پایداری رابطه زناشویی است و تقویت آن می‌تواند به‌عنوان راهبردی مؤثر در مداخلات زوج‌درمانی و ارتقای کیفیت زندگی خانوادگی مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://www.jctaei.com/index.php/jctaei/article/download/26/28