گروه پژوهشی مطالعات ازدواج و طلاق سنجش، ارزیابی و مداخلات زوج‌درمانی 1 پیاپی 2 2025 07 23 A Longitudinal Analysis of Changes in Marital Intimacy among Couples Participating in Therapeutic Interventions تحلیل طولی تغییرات صمیمیت زناشویی در زوج‌های شرکت‌کننده در مداخلات درمانی 1 13 FA رودابه هوشمندی استادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکدۀ علوم و فناوری های پزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. فرزانه مردانی استادیار، گروه پژوهشی مطالعات ازدواج و طلاق مهرآور، تهران، ایران سیدعلی دربانی استادیار، گروه پژوهشی مطالعات ازدواج و طلاق مهرآور، تهران، ایران Journal Article 2025 05 28 <p>This study aimed to examine the longitudinal pattern of changes in marital intimacy and the stability of these changes among couples participating in couple therapy interventions. This study employed a quasi-experimental longitudinal design with three measurement points: pre-test, post-test, and three-month follow-up. The population consisted of couples attending family counseling centers in Tehran, selected through convenience sampling based on predefined inclusion and exclusion criteria. Participants received therapeutic interventions including emotionally focused couple therapy, cognitive–behavioral couple therapy, and communication skills training. Data were collected using a standardized Marital Intimacy Questionnaire assessing emotional, cognitive, communicative, sexual, and social intimacy. Statistical analyses included descriptive statistics and repeated-measures ANOVA with post-hoc comparisons. The results of repeated-measures ANOVA indicated a significant effect of time on overall marital intimacy and all its dimensions. Pairwise comparisons revealed a significant increase from pre-test to post-test, with this improvement maintained at the follow-up stage. No statistically significant difference was observed between post-test and follow-up. The largest effect sizes were found for emotional and communicative intimacy. The findings suggest that couple therapy interventions produce significant and stable improvements in marital intimacy and play a critical role in enhancing relationship quality.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی الگوی تغییرات طولی صمیمیت زناشویی و پایداری این تغییرات در زوج‌های شرکت‌کننده در مداخلات زوج‌درمانی بود. پژوهش حاضر با طرح طولی نیمه‌آزمایشی و با سه مرحله اندازه‌گیری شامل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری سه‌ماهه انجام شد. جامعه آماری شامل زوج‌های مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره خانواده شهر تهران بود که بر اساس معیارهای ورود و خروج مشخص به روش در دسترس انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان در مداخلات درمانی شامل درمان هیجان‌مدار، درمان شناختی–رفتاری زوج‌ها و آموزش مهارت‌های ارتباطی شرکت کردند. ابزار اصلی گردآوری داده‌ها پرسشنامه استاندارد صمیمیت زناشویی بود که ابعاد هیجانی، شناختی، ارتباطی، جنسی و اجتماعی را می‌سنجد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر و آزمون‌های تعقیبی تحلیل شدند. نتایج تحلیل واریانس نشان داد اثر زمان بر صمیمیت کلی زناشویی و تمامی ابعاد آن معنادار است. مقایسه‌های زوجی بیانگر افزایش معنادار صمیمیت از پیش‌آزمون به پس‌آزمون و حفظ این افزایش در مرحله پیگیری بود، در حالی‌که تفاوت بین پس‌آزمون و پیگیری از نظر آماری معنادار نبود. بیشترین اندازه اثر مربوط به ابعاد صمیمیت هیجانی و ارتباطی گزارش شد. یافته‌ها نشان می‌دهد مداخلات زوج‌درمانی موجب بهبود معنادار و پایدار صمیمیت زناشویی شده و می‌تواند نقش مؤثری در ارتقای کیفیت روابط زوجین ایفا کند.</p> https://www.jctaei.com/index.php/jctaei/article/download/22/22