گروه پژوهشی مطالعات ازدواج و طلاق سنجش، ارزیابی و مداخلات زوج‌درمانی 1 پیاپی 2 2025 07 23 Dynamic Analysis of Changes in Marital Relationship Across the Course of Couple Therapy تحلیل پویای تغییرات رابطه زناشویی در طول درمان زوجی 1 13 FA شکوه نوابی نژاد استاد تمام، گروه پژوهشی مطالعات ازدواج و طلاق مهرآور، تهران، ایران نادره سعادتی گروه پژوهشی مطالعات ازدواج و طلاق مهرآور، تهران، ایران Journal Article 2025 05 26 <p>The aim of this study was to dynamically analyze the developmental trajectory of marital relationship change throughout the course of couple therapy. This longitudinal mixed-methods study was conducted on 28 couples referred to family counseling centers in Tehran. Quantitative data were collected at four time points (pre-test, session six, session twelve, and one-month follow-up) using standardized measures of marital adjustment, emotional intimacy, emotion regulation, and conflict patterns. In parallel, in-depth semi-structured interviews and systematic clinical observations were obtained. Quantitative data were analyzed using repeated measures ANOVA and longitudinal growth modeling, and qualitative data were examined through process-based thematic analysis. Time exerted a significant positive effect on marital adjustment, emotional intimacy, and emotion regulation, and a significant negative effect on conflict patterns (p&lt;0.001). Large effect sizes indicated strong and sustained therapeutic impact. Longitudinal growth modeling revealed a gradual and coherent pattern of relational transformation over the course of therapy. Couple therapy facilitates stable restructuring of emotional, cognitive, and interactional dimensions of marital relationships through progressive self-reinforcing change processes, and dynamic analysis of this transformation offers valuable guidance for optimizing clinical interventions.</p> <p>هدف پژوهش حاضر تحلیل پویای مسیر تحول رابطه زناشویی زوجین در طول فرایند درمان زوجی بود. این پژوهش با طرح طولی ترکیبی (کمی ـ کیفی) بر روی ۲۸ زوج مراجعه‌کننده به مراکز تخصصی مشاوره خانواده در شهر تهران انجام شد. داده‌ها در چهار مقطع زمانی (پیش‌آزمون، جلسه ششم، جلسه دوازدهم و پیگیری یک‌ماهه) با استفاده از پرسشنامه‌های سازگاری زناشویی، صمیمیت هیجانی، تنظیم هیجان و الگوهای تعارض گردآوری شد. هم‌زمان مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق و مشاهدات بالینی جلسات درمانی انجام گرفت. داده‌های کمی با مدل‌های رشد طولی و تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و داده‌های کیفی با تحلیل مضمون فرایندی تحلیل شدند. نتایج نشان داد اثر زمان بر سازگاری زناشویی، صمیمیت هیجانی و تنظیم هیجان مثبت و معنادار و بر الگوهای تعارض منفی و معنادار است (p&lt;0.001). اندازه اثرهای بالا بیانگر قدرت زیاد مداخله در ایجاد تغییرات پایدار بود. مدل رشد طولی نشان داد مسیر تغییرات به‌صورت تدریجی و منظم در طول درمان شکل گرفته است. درمان زوجی با ایجاد تغییرات تدریجی و خودتقویت‌شونده در ساختار هیجانی، شناختی و تعاملی رابطه، زمینه‌ساز بازسازی پایدار کیفیت رابطه زناشویی می‌شود و تحلیل پویای این فرایند می‌تواند به بهینه‌سازی مداخلات بالینی کمک نماید.</p> https://www.jctaei.com/index.php/jctaei/article/download/21/21