گروه پژوهشی مطالعات ازدواج و طلاق سنجش، ارزیابی و مداخلات زوج‌درمانی در دست انتشار 1405 08 01 Prediction of Paranoid Thoughts Based on Marital Burnout: The Mediating Role of Couples’ Attachment Styles پیش‌بینی افکار پارانوئید براساس دلزدگی زناشویی با نقش میانجی‌گری سبک‌های دلبستگی زوجین 1 25 FA پریماه بیات گروه روانشناسی، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران. فاطمه اصلاحی فرشمی گروه روانشناسی، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران. Journal Article 1405 04 20 <p>This study aimed to predict paranoid thoughts based on marital burnout, with particular emphasis on the mediating role of couples’ attachment styles. This applied study employed a descriptive-correlational design based on structural equation modeling. The statistical population consisted of married individuals aged 20–60 years residing in Karaj, Iran, who had been married for at least one year. The study sample comprised 206 participants selected through purposive/convenience sampling. Data were collected using the Collins and Read Adult Attachment Scale, the Pines Marital Burnout Measure, and the Green Paranoid Thoughts Scale. Pearson correlation analysis and structural equation modeling were conducted using SPSS and AMOS, and indirect effects were examined to determine the mediating role of attachment styles. Structural equation modeling indicated that marital burnout had a significant positive direct effect on paranoid thoughts (β=0.745, p&lt;0.01). Marital burnout significantly and positively predicted anxious attachment (β=0.729, p&lt;0.01) and avoidant attachment (β=0.595, p&lt;0.01), while it negatively predicted secure attachment (β=-0.663, p&lt;0.01). Anxious attachment (β=0.282, p&lt;0.01) and avoidant attachment (β=0.237, p&lt;0.01) had significant positive effects on paranoid thoughts, whereas secure attachment had a significant negative effect (β=-0.129, p&lt;0.01). Moreover, the indirect effects of marital burnout on paranoid thoughts through anxious attachment (β=0.161, p=0.005), avoidant attachment (β=0.057, p&lt;0.001), and secure attachment (β=0.084, p=0.001) were statistically significant, confirming the mediating role of attachment styles. Marital burnout appears to contribute to paranoid thoughts both directly and indirectly through attachment-related mechanisms. Greater marital burnout may activate insecure anxious and avoidant attachment patterns while weakening relational security, thereby increasing suspicious and threat-oriented interpretations within intimate relationships. Interventions targeting both marital burnout and maladaptive attachment patterns may therefore contribute to reducing paranoid thoughts and improving emotional security and marital relationship quality.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی افکار پارانوئید براساس دلزدگی زناشویی با تأکید بر نقش میانجی‌گری سبک‌های دلبستگی زوجین انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی ـ همبستگی مبتنی بر مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل افراد متأهل 20 تا 60 سال ساکن شهر کرج بود که حداقل یک سال از ازدواج آنان گذشته بود. نمونه پژوهش شامل 206 نفر بود که به روش نمونه‌گیری هدفمند/در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه سبک‌های دلبستگی کولینز و رید، مقیاس دلزدگی زناشویی پاینز و مقیاس افکار پارانوئیدی گرین بود. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شدند و اثرات غیرمستقیم سبک‌های دلبستگی نیز مورد بررسی قرار گرفت. نتایج مدل ساختاری نشان داد دلزدگی زناشویی اثر مستقیم مثبت و معناداری بر افکار پارانوئید داشت (β=0.745, p&lt;0.01). دلزدگی زناشویی به‌طور مثبت سبک دلبستگی اضطرابی (β=0.729, p&lt;0.01) و اجتنابی (β=0.595, p&lt;0.01) و به‌طور منفی سبک دلبستگی ایمن (β=-0.663, p&lt;0.01) را پیش‌بینی کرد. همچنین، دلبستگی اضطرابی (β=0.282, p&lt;0.01) و اجتنابی (β=0.237, p&lt;0.01) اثر مثبت و معناداری بر افکار پارانوئید داشتند، درحالی‌که اثر دلبستگی ایمن بر افکار پارانوئید منفی و معنادار بود (β=-0.129, p&lt;0.01). اثرات غیرمستقیم دلزدگی زناشویی بر افکار پارانوئید از طریق دلبستگی اضطرابی (β=0.161, p=0.005)، اجتنابی (β=0.057, p&lt;0.001) و ایمن (β=0.084, p=0.001) نیز معنادار بود؛ بنابراین، نقش میانجی سبک‌های دلبستگی تأیید شد. دلزدگی زناشویی می‌تواند هم به‌طور مستقیم و هم از طریق فعال‌سازی الگوهای دلبستگی ناایمن و تضعیف دلبستگی ایمن، با افزایش افکار پارانوئید در زوجین همراه باشد. بنابراین، توجه هم‌زمان به فرسودگی رابطه‌ای و الگوهای دلبستگی در ارزیابی، پیشگیری و مداخلات زوج‌درمانی می‌تواند در کاهش افکار بدبینانه و ارتقای امنیت و کیفیت روابط زناشویی مؤثر باشد.</p> https://www.jctaei.com/index.php/jctaei/article/download/129/103