گروه پژوهشی مطالعات ازدواج و طلاق سنجش، ارزیابی و مداخلات زوج‌درمانی در دست انتشار 1405 06 01 Comparing the Effectiveness of Group Forgiveness Training Combined with Choice Theory and Emotion Management Training on Self-Disclosure and Psychological Distress in Women Affected by Marital Infidelity مقایسه اثربخشی آموزش گروهی بخشایش توأم با تئوری انتخاب و مدیریت هیجان بر خودافشاگری و پریشانی روان‌شناختی در زنان آسیب‌دیده از پیمان‌شکنی 1 23 FA ناهید محمدعلی زاده گروه روانشناسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران مهریار عناصری گروه روانشناسی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران. مریم قهرمانی گروه روانشناسی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران. مهناز عسگریان گروه روانشناسی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران. Journal Article 2026 04 11 <p>This study aimed to compare the effectiveness of group forgiveness training combined with Choice Theory and emotion management training in improving self-disclosure and reducing psychological distress among women affected by marital infidelity. This applied study employed a quasi-experimental pretest–posttest design with a control group and follow-up assessment. The statistical population consisted of married women affected by marital infidelity who attended a counseling center in District 5 of Tehran Province during 2025–2026. Sixty eligible participants were selected and randomly assigned to three groups of 20: forgiveness training combined with Choice Theory, emotion management training, and a control group. The Choice Theory-based forgiveness intervention consisted of eight 90-minute group sessions, whereas emotion management training comprised ten 90-minute sessions. Data were collected using Snell’s Emotional Self-Disclosure Scale and Kessler’s Psychological Distress Scale and analyzed using repeated-measures analysis of variance and Bonferroni post-hoc comparisons. Multivariate analyses demonstrated significant intervention effects on self-disclosure (Wilks’ λ=0.432, F=14.62, p=0.001, η²=0.343) and psychological distress (Wilks’ λ=0.569, F=9.11, p=0.001, η²=0.245). Significant group×time interaction effects were also observed for self-disclosure (F=18.54, p=0.001, η²=0.394) and psychological distress (F=8.12, p=0.001, η²=0.223). Bonferroni post-hoc analyses indicated that both interventions significantly increased self-disclosure and reduced psychological distress compared with the control condition. Moreover, the effects of the two interventions differed significantly for both self-disclosure (p=0.001) and psychological distress (p=0.011), with forgiveness training combined with Choice Theory producing greater improvements than emotion management training. Group forgiveness training combined with Choice Theory appears to be more effective than emotion management training in enhancing self-disclosure and reducing psychological distress among women affected by marital infidelity. This intervention may therefore represent a useful therapeutic approach for counseling and psychological programs addressing the consequences of marital infidelity.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزش گروهی بخشایش توأم با تئوری انتخاب و آموزش مدیریت هیجان بر خودافشاگری و پریشانی روان‌شناختی زنان آسیب‌دیده از پیمان‌شکنی زناشویی انجام شد. این پژوهش کاربردی با طرح نیمه‌آزمایشی پیش‌آزمون–پس‌آزمون همراه با گروه گواه و مرحله پیگیری انجام شد. جامعه آماری شامل زنان متأهل آسیب‌دیده از پیمان‌شکنی زناشویی مراجعه‌کننده به مرکز مشاوره منطقه ۵ استان تهران در سال ۱۴۰۴ بود. از میان افراد واجد شرایط، ۶۰ نفر انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه ۲۰ نفری شامل آموزش گروهی بخشایش توأم با تئوری انتخاب، آموزش مدیریت هیجان و گروه گواه گمارده شدند. مداخله بخشایش مبتنی بر تئوری انتخاب در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای و آموزش مدیریت هیجان در ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای اجرا شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه خودافشاگری هیجانی اسنل و مقیاس پریشانی روان‌شناختی کسلر گردآوری و با تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل شدند. نتایج تحلیل چندمتغیری نشان داد اثر مداخلات بر خودافشاگری (Wilks’ λ=0.432، F=14.62، p=0.001، η²=0.343) و پریشانی روان‌شناختی (Wilks’ λ=0.569، F=9.11، p=0.001، η²=0.245) معنادار بود. همچنین اثر تعاملی گروه×زمان برای خودافشاگری (F=18.54، p=0.001، η²=0.394) و پریشانی روان‌شناختی (F=8.12، p=0.001، η²=0.223) معنادار بود. آزمون تعقیبی بنفرونی نشان داد هر دو مداخله در مقایسه با گروه گواه موجب افزایش معنادار خودافشاگری و کاهش معنادار پریشانی روان‌شناختی شدند. افزون بر این، تفاوت میان دو مداخله برای خودافشاگری (p=0.001) و پریشانی روان‌شناختی (p=0.011) معنادار بود؛ به‌گونه‌ای که آموزش بخشایش توأم با تئوری انتخاب اثربخشی بیشتری داشت. آموزش گروهی بخشایش توأم با تئوری انتخاب در مقایسه با آموزش مدیریت هیجان، رویکرد مؤثرتری برای افزایش خودافشاگری و کاهش پریشانی روان‌شناختی زنان آسیب‌دیده از پیمان‌شکنی زناشویی است و می‌تواند در برنامه‌های مشاوره‌ای و مداخلات روان‌شناختی این گروه مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://www.jctaei.com/index.php/jctaei/article/download/127/101