گروه پژوهشی مطالعات ازدواج و طلاق سنجش، ارزیابی و مداخلات زوج‌درمانی 3 پیاپی 10 1405 04 01 Development and Psychometric Evaluation of the Marital Adjustment Questionnaire after Remarriage طراحی و بررسی مشخصات روان‌سنجی پرسشنامه سازگاری زناشویی پس از ازدواج مجدد 1 28 FA مریم فرجی گروه روانشناسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران حسین کشاورز افشار گروه مشاوره، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران اسدالله ویسی گروه مشاوره، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Journal Article 1405 01 08 <p>This study aimed to develop and evaluate the psychometric properties of the Marital Adjustment Questionnaire after Remarriage among women with a history of divorce and remarriage. This study employed a sequential exploratory mixed-methods design. In the qualitative phase, descriptive phenomenology was conducted with 15 women who had experienced remarriage and were selected through criterion-based purposive sampling; data obtained from semi-structured interviews were analyzed using Colaizzi’s seven-step method, and the resulting components informed initial item development. In the quantitative phase, 250 women with remarriage experience in Tehran were recruited through convenience sampling. Face validity was assessed using the impact score, content validity using Lawshe’s method, and construct validity through exploratory factor analysis (EFA) and confirmatory factor analysis (CFA). Convergent and divergent validity were examined through correlations with the Las Vegas Marital Adjustment Scale and the Couple Burnout Measure, respectively. Internal consistency reliability was evaluated using Cronbach’s alpha. The Kaiser–Meyer–Olkin index was 0.89, and Bartlett’s test of sphericity was statistically significant (p&lt;0.001), supporting the adequacy of the data for factor analysis. EFA identified a five-factor structure accounting for 46.56% of the total variance. CFA further supported the proposed structure, demonstrating satisfactory model fit (χ²/df=0.81, GFI=0.96, NFI=0.96, NNFI=0.94, CFI=0.92, RMSEA=0.06). Convergent validity was supported by a positive correlation with marital adjustment (r=0.28), whereas divergent validity was demonstrated by a negative correlation with couple burnout (r=-0.21). The total questionnaire demonstrated high internal consistency, with a Cronbach’s alpha coefficient of 0.92. The Marital Adjustment Questionnaire after Remarriage demonstrates an acceptable factor structure, satisfactory construct, convergent, and divergent validity, and high internal consistency, supporting its use as a valid and reliable instrument for assessing marital adjustment among remarried women in family research and counseling settings.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف طراحی و بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی پرسشنامه سازگاری زناشویی پس از ازدواج مجدد در زنان دارای تجربه طلاق و ازدواج مجدد انجام شد. پژوهش با رویکرد آمیخته کیفی–کمی و طرح اکتشافی متوالی انجام شد. در مرحله کیفی، با استفاده از روش پدیدارشناسی توصیفی، 15 زن دارای تجربه ازدواج مجدد به روش نمونه‌گیری هدفمند مبتنی بر ملاک انتخاب شدند و داده‌های حاصل از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با روش هفت‌مرحله‌ای کالیزی تحلیل شد. یافته‌های این مرحله مبنای تدوین گویه‌های اولیه ابزار قرار گرفت. در مرحله کمی، 250 زن دارای تجربه ازدواج مجدد در تهران به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. روایی صوری با ضریب تأثیر، روایی محتوایی با روش لاوشه، روایی سازه با تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی، و روایی همگرا و واگرا از طریق همبستگی با مقیاس سازگاری زناشویی لاس‌وگاس و مقیاس دلزدگی زناشویی پاینز بررسی شد. پایایی نیز با ضریب آلفای کرونباخ ارزیابی گردید. شاخص کفایت نمونه‌گیری KMO برابر با 0.89 بود و آزمون کرویت بارتلت معنادار بود (p&lt;0.001) که کفایت داده‌ها برای تحلیل عاملی را تأیید کرد. تحلیل عاملی اکتشافی، ساختاری پنج‌عاملی را نشان داد که 46.56 درصد از واریانس کل سازه را تبیین می‌کرد. تحلیل عاملی تأییدی نیز برازش مطلوب الگوی پنج‌عاملی را نشان داد (χ²/df=0.81، GFI=0.96، NFI=0.96، NNFI=0.94، CFI=0.92، RMSEA=0.06). روایی همگرا از طریق همبستگی مثبت پرسشنامه با سازگاری زناشویی (r=0.28) و روایی واگرا از طریق همبستگی منفی آن با دلزدگی زناشویی (r=-0.21) تأیید شد. همچنین، ضریب آلفای کرونباخ کل پرسشنامه 0.92 به دست آمد که نشان‌دهنده همسانی درونی مطلوب ابزار بود. پرسشنامه سازگاری زناشویی پس از ازدواج مجدد از ساختار عاملی مناسب، روایی سازه، همگرا و واگرای قابل قبول و پایایی مطلوب برخوردار است و می‌تواند به‌عنوان ابزاری معتبر برای ارزیابی سازگاری زناشویی زنان دارای تجربه ازدواج مجدد در پژوهش‌های خانواده و مراکز مشاوره مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://www.jctaei.com/index.php/jctaei/article/download/109/86